Konya Ziyaretimiz (02.01.2007)
“Şimdi de geçti burdaaan Konya’lının biriiiih” diye diye çıktım Konya rampalarını, gezdim sokaklarını.
İyiki bir çılgınlık yapıp soğuğa aldırmadan gitmişiz Konya’ya. Belleğime kazınan güzel gezilerden biri oldu.
Önce Erkut arkadaşımızın sonra Mesut Abi`mizin hazırlamış olduğu klipleri hele bir izleyelim.
• Öncelikle haydi gençler bayramda Konya’ya gidiyoruz diye bizi gaza getiren Mangalcı Murat’a,
• Akabinde Konya’ya gitme konusunda bana problem çıkarmayan anlayışlı aileme,
• Süpermarketi bisikletinin bagajına yükleyen sakin, ılımlı, güzel insan Mesut Abi’me,
• Az ve öz konuşan, aslanlar gibi pedal basıp bize yolu gösteren IronDede’ye,
• Yayla gibi evinin kapılarını bize açmakla kalmayıp bize evimizdeymişiz hissi verdiren, hatta yatağını odasını işgal ettiğimizde bile sesini çıkarmayan, saz ve gitar çalarak bizi eğlendiren Serci’ye,
• Mevlana’da bizleri merak edip röportaj yapan ve ülke genelindeki bisiklet yolları sorununu dile getirmemizi sağlayan Zaman Gazetesi ve DHA grubuna,
• Etli ekmek yemeye gittiğimiz Havzan’da bizi iyi ağırlamak için ellerinden geleni yapan lokanta yetkililerine,
• Bu güzel fotoğrafları, yazıları yayımlayan, zahmetli bir iş olan video düzenlemesini yapıp klip haline getiren herkese,
• Beni hiçbir zaman yalnız bırakmayan, sen varsan ben de varım diyen, nazımı cazımı çeken gerçek dost kankam Kenan’a,
ÇOK ÇOK ÇOK TEŞEKKÜR EDİYORUM.
Bu kadar böcüğün tek çiçeği, sevgi pıtırcığı KevSerSeri.
Unuttuğum bir şey varsa affola diyerek sözü gruptakilere devrediyorum.
Yavuz Ergun`un yorumuyla;
Selamlar,
Uzun yazışmalar ve planlamalar sonucu gerçekleştirmiş olduğumuz PS Ankara-Konya Ortak organizasyonu tamamlandı. Böylece Pedal Sesi Bisiklet Topluluğu Yozgat faaliyetinden sonra 2. şehir dışı organizasyonunu gerçekleştirmiş oldu.Bizleri sıcak ve misafirperver karşılayan ironman Konya ekibi ile organizasyonda büyük emekleri geçen mangalcı Murat ve yamağı Emre’ye de teşekkür ediyoruz. 
Ankara’dan Katılımcılarımız:
1- Emre
2- Murat
3- İsmail
4- Erkut
5- Ahmet Hoca
6- Kevser
7- Kenan
8- Yavuz
8,5. Iron Sercan (Ankara Konya arası bir yerlerde) )
Konya Ekibi:
1. Iron Mesut
2. Iron Dede
ve İstanbul’dan Hüseyin’in katlımıyla gerçekleşti.
Böylelikle uzun zamandır gezginler köşesinden yazılarını takip ettiğimiz ve kendilerini merak ettiğimiz ironman ekibiyle de tanışma fırsatı bulmuş olduk. Gerçekten merak ettiğimiz kadar varmış. Sağolsunlar bizleri tüm sıcaklıkları ve misafirperverlikleriyle ağırladılar.
Ve işte yola çıkışımızdan itibaren organizasyonumuz:
Ay ışığında başlıyor yolculuğumuz.
Ps Ankara Ekibi
[left]http://i136.photobucket.com/albums/q162/gezginruh06/20070102_0036.jpg[/left] 
Yola Çıkışımız.
Kevserle turuncunun tonları.
ekip hep birlikte…
kim bilir neler düşünüyor hakkımızda…
Buz tutmuş dere manzaraları…
[left]http://i136.photobucket.com/albums/q162/gezginruh06/20070102_0059.jpg[/left] 
Ve sonunda varıyoruz tıkınma noktasına. İron Mesut’ta herşey tam takır hazır. Çantasını boşaltarak görevini yapmış olmanın rahatlığıyla bir kenara çekiliyor ve işi PedalSesi mangalcısı Murat ve yamağı Emre’ye bırakıyor…
Bu sırada Kevser her zaman olduğu gibi boş durmuyor tabii. Zavallı iron Sercan Kevser’in aikido denemelerine kobay oluyor. İsmailse görüntüyü keyifle izliyor…
Ahmet Hocamız haşin bakışlarını fırlatıyor…
Dede mangalın başında ısınıyor
Yavuz artizzlik pozlar vermekle meşgul Kenan da onu fotoğraflamaya çabalıyor…
Hüseyinse ayrı bir köşede çekirdek çitleyerek keyif çatıyor…
Mangalcı Murat mangal görevini bitirdikten sonra yerinde duramıyor ve “telefonum çekmiyor” bahanesiyle kendini dağlara vuruyor…
Ve ekip tekrar toplanarak dönüş yoluna koyuluyor…
Gün batımında ironman.
Ve gün batarken ayrılıyoruz iron mesut ve iron dede ile. Sonrasında ekibimiz iron Sercan’ın evine doğru yol alıyor. Oldukça yorucu olan yolculuğumuzun sonunda saatlerimiz 80km’yi gösteriyor.
Sağolsun bizleri çok sıcak bir şekilde ağırlayan Sercan’ın bekar evinde sazlar gitarlar çalınıyor, hoş sohbetlerle dolu bir akşam geçiriliyor. Akşam evde çekilen fotoğraflarımızı da arkadaşlarımızdan bekliyoruz…
2. gün kahvaltımızı edip saat 10:00′da evden çıkarak Mevlana Türbesi’ne doğru yola koyuluyoruz. Bu arada Konya’yı da yakından gözlemleme fırsatı buluyoruz. Oldukça düzenli bir şehir. Burada bisiklete gösterilen saygı diğer büyük şehirlere oranla çok daha fazla…
Mevlana Türbesi dışından ve içinden bazı görüntüler:
Türbe girişi
Hz. Mevlana
[left]http://i136.photobucket.com/albums/q162/gezginruh06/20070103_0161.jpg[/left]
[left]http://i136.photobucket.com/albums/q162/gezginruh06/20070103_0162.jpg[/left]
Mesut Girgic`in yorumuyla;
Selamlar.
Ankara’lı “Pedalsesi bisiklet grubunun” düzenlediği bir organizasyon çerçevesinde, 10 kıymetli bisiklet dostu, 2 ocak 2007 de (Kurban Bayramının 3. Günü) Ankara’dan, Konya’ya geldiler. Ekipte bir de İstanbul dan Hüseyin Sak arkadaşımız vardı.
Ankaralı grup, aynı gün Konya’lı “ironman ekibi” ile buluştular. Ben de ironman ekibi nam-ı hesabına ve dedeyle birlikte onları alıp Konyanın bir kısım kıymetli yerlerine ilaveten dağ ve taşlarını da gezdirmeye çalıştım.
Yine kendilerinden öğrendiğime göre 4 aralık günü de aynı Ankaralı grup, Konyanın gezilebilecek diğer, tarihi, mistik, turistik yerlerini ve etliekmek tesislerini dolaşacaklarmış. Ancak ben maalesef ki bu ikinci turda onlara eşlik edemedim.
Bu gönül ve pedal dostu 10 kişiye; içten, sevecen ve saygı dolu davranışlarından dolayı teşekkürün karşılık olarak kifayet etmeyeceğini bilsem de, yine de acizane teşekkürlerimi sunmak istiyorum.
Sabah 10:30 da “yeni Konya otogarında” buluştuk.
Meram’a doğru yola koyulduk
vardık Meram’a, Tavusbaba türbesinin yanına.
Tarihi Meram köprüsünden geçtik
Tüm dereler donmuştu.
Dere kanyonuna doğru yönümüzü çevirdik
Karşımızda birkaç neşeli (dik) rampa vardı.
Ama ekipte, rampadan korkan erkek yoktu
Ekipte rampadan korkan bayan da yoktu
Kış manzaraları yakalayanlar fotoğraf çekme fırsatını kaçırmadı
Kışın da güzelliği başkaydı
Öğle saatlerine doğru sular biraz çözülmüştü
Piknik yerine vardık
Herkes piknik ateşini çok sevdi
Pikniğimiz keyifliydi
Umarım, ikramda kusurumuz olmamıştır.
Dönüş vakti gelip çattı
Yolun tadını çıkararak Konya ya geri döndük
Ankaralı ekip te bana iyice alıştı
Ama gün çabuk bitti ve ayrılık vakti geldi.
